Hayallerimiz ve Biz
Kendinizi bir yere ait değilmiş gibi hissettiniz mi hiç? Belki de doğrusu ‘olduğunuz yere’ olacaktı. Kendinizi şu an olduğunuz yere ait değilmiş gibi hissettiniz mi? Birçoğumuz çokça hissetmiştir. Buraya ait değiliz, netleştirdik diyelim. Peki, nereye aitiz? Bunun cevabını çok da bilemeyiz işte. Yaşadığımız sürede hep bir cevap ararız, farkında olmadan.
Aslında belki de o çok sevdiğimiz kitapta, tekrar tekrar izlediğimiz filmde uyanırız bir şeylere. Bir karakter, bir olay, bir söz çeker bizi. İçimizde hissederiz sıcaklığını, sarar düşlerimizi ve hep ona rast gelmek isteriz ya… Ait olmak istediğimiz yer olamaz mı orası? Fiziksel olarak bulunamadığımız bir yere düşüncelerimiz özgürce seyahat edebilir. Özgürlerse seçim yapabilirler.
Düşüncelerimiz, ne ile meşgul olacaklarına kendileri karar verir; hislerimiz de elbette en büyük yol göstericisi olur. Düşüncemizde netleşenlere ulaşmak isteriz. Ulaşmak istediklerimiz, bizlerin hayali olur. Ait olmak istediğimiz yer: hayallerimiz. Hayallerimizde mutlu, güçlü ve başarılıyızdır. Bu yüzden ulaşmak isteriz. Mutluluk, heyecan, macera vardır; tıpkı kitaplardaki, filmlerdeki gibi.
Rotamızı bulmuş olmamız ne yazık ki her şeyi çözmüyor. Hayallerimize uzanan uzun bir yol bekliyor bizi. Belki günler sürecek olan bir yol, belki de aylar, yıllar. Yollar elbette uzun olacak ve biz hâlâ olduğumuz yerde kalıp tüm bu bilmelerimize rağmen adım atmazsak o yollar bilin ki hep uzun kalmaya devam edecek. Kolay olmayacak, hiç hem de. Elinize kalemi alıp hikâyenizi yazmaya başlamalısınız. Senin yerine bir başkası ilerlemeyecek, hayır. Bu yol, senin. Sana ait. Bu senin yolculuğun ve yolculuğunda yaşadığın her şeyse senin hikâyen. Başkalarının hikâyelerini okuyarak zaman da geçirebilirsin, önündeki senin hikâyende sayfaları boş da geçerek ilerleyebilirsin. Kim peki ister bunu?
Başkalarının hikâyelerindeki başrollere özenmemize gerek olmadığını artık içinde netleştir; çünkü önünde ‘senin’ başrol olduğun harika bir hikâye seni bekliyor. Sayfaları doldurmak için daha neyi bekliyorsun? İlham da olmasını istediğin o mucize de senin içinde. Görmüyor musun? Sen hareket etmediğin sürece kendiliğinden olan bir güzellik yok. Kalemi bir kenara bırakırsan da üzgünüm ama; elinde kalemi sımsıkı tutmuş olan yazarların hikâyelerine dahil olmaya başlarsın. Böyle bir durumda başrol olmayı bekleme, eleştirme de. Senin hikâyeni başka yazarların kalemi doldurmasın. Ne yapman gerektiğini iyi biliyorsun. Yazmaya başla. Artık, sorun yok. Yazar sensin.
Korkular, inanın hepimizin hayatında var. Başarısız olma korkusu belki de en başta. Çünkü bu korku gerçekleştiğinde, beraberinde hayal kırıklığını, dolayısıyla üzüntüyü getirecektir. Biliyor musun? Yalnızca inanman gerek. Kalpten bir inanış. Bilim insanları dünyaya gelme olasılığımız üzerine karmaşık hesaplamalar yapmışlar; savaşları, doğal afetleri, dinozorları ve diğer her şeyi de hesaba katarak üstelik.
Şimdi bunu okuyan sen, doğduğun anda dünyaya gelmiş olma olasılığın, yani şimdiki DNA yapısına ve ailene sahip olma olasılığın: dört yüz trilyonda bir. Ne kadar mucizevi olduğunu hissedebiliyor musun? Bu sonuç, seni de heyecanlandırmıyor mu? İnanılmaz yolculuklara adım atabilir, yepyeni şeyler öğrenebilir, hikayelerimizde bambaşka bir ‘biz’ yaratabiliriz. Çünkü biz, dört yüz trilyonda biriz.
Peki neden her gün daha iyisi olabilecekken ilerlemiyorsun? Engel olan ne? Zamanının olmaması mı yoksa yeterli paran mı yok? Hasta ya da üzgün, hangisisin? Sence engel bunlar mı yoksa sen misin?
Mazeretlerin farkında olmak yeterli değil. Harekete geç. Gücün, iraden, zamanın var. İnanmanın gücüne sonsuz inanıyorum. Şüphen olmasın. Elbette kötü hissedeceksin, mükemmel ilerlemeyecek; hatta çoğu gün berbat geçecek. Tüm bunlara rağmen şu an yaşadığın olumsuzluktan dolayı devam etmezsen bu bencilliktir; ilerideki sana. Hayallerine engel olursa ayağa kalkmayışın, bu büyük bencilliktir. Bencil olma. Hep şimdide kalmıyoruz.
Hayat adil bir yer değil ama her kahramanın zorluklar yaşadığını bil. Mücadeleni bırakma. Karanlık günlerin ardından doğacak güneş de sana gülümsemek için sabırsızlanıyor olabilir. Güneş olması mühim değil aslında biliyor musun? Karanlıktaki Ay’a da tutunur insan. Tutunacak bir şey keşfedin ve yolunuza daima devam edin. Sizler kendi keşfinizdeyken size ilham olması için Yüzüklerin Efendisi’nden bir alıntı yapmak istiyorum.
“-Peki biz neye tutunuyoruz Sam?
-Dünyada hala iyilik olduğuna Bay Frodo. Bu uğurda savaşılacağına.”
