Fesih kavramı; genellikle son çare olarak düşünülmesi gerekip, taraflar arasındaki iş akdinin sonlandırılması işlemidir. Bu sonlandırma koşullara ve normlara bağlı olarak gerçekleşmektedir.
Geçerli Fesih: Otuz veya daha fazla işçi çalıştıran yani dolayısıyla iş güvencesi kapsamına giren işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. (4857-18.Md.) Aksi takdirde işten çıkarılan işçi işe iade davası açıp kazanabilir.
Örneğin, çalışan motivasyonunu kaybedip gösterdiği performansı düşürebilir. İşveren ve kendi arasındaki çalışma ilişkisini zedelemektedir. Bu durum karşısında işveren yazılı, kesin ve açık bir şekilde ihbar önelleri ve kıdem tazminatını göz önünde bulundurarak feshi gerçekleştirir.
Haklı Fesih: İş Kanun’ da işverene fesih hakkı veren nedenler üç bölüm halinde sayılmıştır. Bu nedenler “sağlık nedenleri”, “ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı haller ve benzerleri”, ve “zorlayıcı nedenler” biçiminde üç grupta düzenlenmiştir. Bu durumda ihbar süresi vb. süreler beklenmemektedir.
